GezondInBedrijf

Stijgend verzuim vraagt actieve aanpak

Alle wetgeving ten spijt. Sinds enige tijd stijgt het verzuim van werknemers weer. Dat kost de samenleving miljarden euro’s. Toch bezuinigen werkgevers op adequate maatregelen zoals de inzet van een bedrijfsarts. Ze proberen het verzuim zelf op te lossen, waardoor ze claims van werknemers riskeren. Werkgevers moeten verzuim actief aanpakken.

Begin deze eeuw nam het ziekteverzuim door de Wet verbetering poortwachter (2002) en de Wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen (WIA, 2006) flink af. Dat is dus veranderd. In 2008 en 2009 was het verzuim nog 4,3% en in 2010 4,4%. In het eerste kwartaal van 2011 liep het op tot 4,9% tegen 4,6% in het eerste kwartaal van 2010. Ook de WIA-instroom neemt weer toe.

Eigen regie op verzuimaanpak
In 2005 is de arbodienstverlening verder geliberaliseerd en verviel de verplichte aansluiting bij een arbodienst. Kennelijk besparen werkgevers nu vaak op de bedrijfsarts. Organisaties hebben ook de mogelijkheid om eigenrisicodrager te worden. De werkgever heeft zelf de controle over de regie van de verzuimbegeleiding en reïntegratie-inspanningen. Organisaties zijn daarbij van het derde tot en met het twaalfde ziektejaar zelf verantwoordelijk voor het betalen van uitkeringen aan (ex) werknemers in de WGA.

Ze hebben echter geen idee van de risico’s die ze lopen. Als de werkgever besluit om het verzuim in eigen regie aan te pakken, loopt hij een risico als zijn methode nog niet goed is ingevoerd en daardoor ook niet goed werkt. De Wet verbetering poortwachter bepaalt namelijk dat een werknemer recht heeft op zorg als hij zich ziek meldt. Onder bepaalde omstandigheden moet een bedrijfsarts worden ingeschakeld. Krijgt de werknemer die zorg niet, is de kans van langdurig uitval veel groter.

De werkgever is en blijft expliciet verantwoordelijk voor de schade die hieruit voortvloeit. Alleen al één verzuimdag kost u veel geld. Gemiddeld ligt dit rond €200 en daar zitten de extra kosten van vervanging en productiviteitsverlies nog niet bij.

Claimgedrag
Het is denkbaar dat de betreffende werknemer in de WIA of de Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten (WGA) terechtkomt of niet onder die wetgeving valt en dan ook niet verder actief wordt gereïntegreerd. Als de werknemer beseft dat zijn (voormalige) werkgever tekortschoot door niet conform de wetgeving te handelen, kan hij de werkgever aansprakelijk stellen. Als die werkgever ook nog eigen risicodrager is, bestaat er verantwoordelijkheid en daarmee aansprakelijkheid tot maar liefst tien jaar na de toekenning van de WIA-uitkering. Dergelijke claims kunnen al gauw tot enkele tonnen oplopen en zelfs tot een faillissement leiden.

Bron: 365

Tip
Misschien heeft u het verzuim onder controle, maar de kans is groot dat er nog veel te winnen valt. Wilt u een resultaatgerichte verzuimaanpak? Klik hier